Na een lange tijd kwam ze ineens weer met haar doosje positiviteitskaartjes aan.
Mam, ik wil weer twee kaartjes trekken.
Blauw en groen moesten het zijn.
Ze trok ze achterstevoren, draaide ze om en zei: Nee! Deze wil ik niet.
Ze gaf het doosje aan mij.
Wil jij twee nieuwe voor me pakken? wel een blauw en groen kaartje, maar niet kijken!
Dus dat deed ik….Op 1 van de kaartjes stond:
Nieuwe uitdagingen laten me groeien.
Een simpel kaartje wat voor haar veel meer betekend. Maar eigenlijk zei dat ene zinnetje precies waar wij als gezin nu staan.
Want groeien is niet altijd mooi hoor!
Dat doet soms ook pijn.
Soms betekent groeien dat je moet loslaten waar je jarenlang in geloofde.
Soms betekent groeien dat je als ouder moet toegeven dat je het niet altijd goed hebt gedaan…
Helaas, maar waar!
Woensdag zaten we weer bij de huisarts.
Niet omdat er iets nieuws was, maar omdat het de laatste tijd gewoon weer minder gaat.
Inmiddels herkennen we die periodes.
Niet omdat we ouders zijn die alles weten, verre van! Maar omdat we dit inmiddels al sinds 2020 meemaken.
Steeds weer, opnieuw en opnieuw.
Alsof er ieder jaar een periode komt waar in haar hoofd overloopt.
We merken het aan alles, daar gaan we weer!
Ze eet bijna niet meer, ze slaapt slecht.
Naar bed gaan is iedere avond opnieuw een gevecht, man man! Wat een strijd.
Ze trekt zich terug, ze heeft woede uitbarstingen waar je U tegen zegt.
Nou, ik kan je vertellen niet alleen voor haar wordt of is het dan zwaar.
Ook voor ons, want hoe graag je ook geduldig wilt blijven…
Er komt een moment waarop je zelf in de flip modus gaat.
Een moment waarop je denkt:
Ik weet het gewoon even niet meer.
En dat vinden we misschien nog wel het moeilijkste om hardop toe te geven.
Accepteren… doen we dat eigenlijk wel?
Na het gesprek met de huisarts bleef die ene vraag maar door mijn hoofd spoken.
Accepteren wij haar autisme eigenlijk wel?
Dat klinkt misschien heel hard, want natuurlijk houden we zoveel van haar, dat heeft daar echt niks mee te maken.
Maar houden van je kind en accepteren wat autisme betekend?
Dat zijn echt twee verschillende dingen.
Want accepteren betekent niet alleen dat je een diagnose accepteert!
Accepteren betekent ook dat je afscheid moet nemen van bepaalde verwachtingen.
Van principes die jij zelf hebt meegekregen.
Van hoe het hoort, hoe het moet.
Precies op dat punt, die principes… daar liepen wij vast.
Oude principes loslaten.🤎
Verder lezen over oude principes loslaten?
Druk op de button hieronder.
Reactie plaatsen
Reacties