Soms zeggen paarden zoveel meer, terwijl ze zelf geen woord zeggen.
Onze dochter was 6 jaar oud toen ze voor het eerst echt kennismaakte met paarden.
Daarvoor natuurlijk wel wetende hoe een paard eruit ziet, maar ik bedoel echt kennismaken.
Zoals zoveel kinderen zei ze dat ze graag wilde paardrijden.
Wij dachten: Nouuu.. laten we eerst een paar keer naar de manege gaan voordat we meteen lessen gaan regelen en alle spullen gaan kopen.
We gaan eerst kijken of ze het echt leuk vindt.
Dat bleek al snel.
Dat moment vergeten we niet!
Een klein meisje, niet bang.
Ze rende zo de manege op, ze was zo blij!
We liepen langs de stallen en een paard stak zijn hoofd naar buiten, net zoals de andere paarden die daar op stal stonden.
Onze dochter liep er direct naartoe, ging vlak bij hem staan… legde haar gezicht tegen zijn hoofd en sloeg haar armen om zijn hoofd heen.
Het leek wel alsof ze hem een knuffel gaf, alsof ze al jaren met paarden omging.
Mijn partner en ik stonden elkaar aan te kijken.
Wat gebeurt hier? Zie je dat? Moet je kijken joh…
Er was iets tussen die twee wat wij niet begrepen, maar zij blijkbaar wel.
Achteraf verbaast het me eigenlijk niet eens zo heel erg.
Ze is gek op dieren.
Op vakantie in Kroatië kwamen de zwerfkatten naar haar toe. In Italië precies hetzelfde.
Op andere plekken waar zij was, waren vaak dieren die haar kwamen opzoeken.
Alsof ze het aantrok...
Ik grapte altijd dat ze later zo een kattenvrouwtje zou worden, met 10 katten om zich heen. 😂
Ze rende de manege door alsof ze er thuishoorde.
Ze zat helemaal in haar element.
Ze kreeg zoveel liefde van de paarden en gaf net zoveel liefde terug!
Na een paar bezoekjes aan de manege wist ze het zeker: ze wilde paardrijden, ze was verkocht.
Nou! Dat wordt een tweede hypotheek afsluiten, want goedkoop is het niet namelijk.🫢
Iedere zaterdagochtend volgde ze groepslessen van een half uur en wat genoot ze daarvan!
Bijna alle paarden vond ze leuk, maar met 1 paard had ze een bijzondere klik.
Billie.🤎
Een lief paard dat blind was aan zijn rechteroog.
Tijdens de lessen wilde ze het liefst altijd op Billie rijden. Natuurlijk was hij niet iedere keer beschikbaar en stapte ze ook gewoon op een ander paard, maar eigenlijk bleef Billie haar favoriet.
Ze heeft het nu nog steeds over Billie.
Vorige week nog in de auto vroeg ze zich af hoe het met hem zou gaan.
En eerlijk? Die paardenliefde is nooit meer weggegaan.
Het abonnement op de Penny, waar ze al jaren lid van is die mogen we absoluut niet opzeggen.
Ze leest er nog steeds graag in.
Het fotobehang van twee prachtige paarden op haar slaapkamer? Dat blijft erop zitten.
Daar valt niet over te onderhandelen. 😂🤎
Ruim een jaar heeft ze paardrijles gehad.
Tussendoor volgde ze ook nog een paar privélessen. Die privélessen vond ze niet zo leuk.
Ze gaf aan dat ze de juf niet zo prettig vond.
Kan gebeuren.
Toen het plezier veranderde in angst 🤎
Toen veranderde er iets.
Ze werd ineens bang. Bang om eraf te vallen. Bang dat het paard zou gaan bokken.
Een paar lessen daarvoor was dat namelijk gebeurd, het paard ging bokken.
Ze wilde nog steeds heel graag rijden, maar het lukte haar niet meer om ervan te genieten. Langzaam verdween het plezier.
In diezelfde periode zaten wij midden in allerlei onderzoeken, gesprekken en verschillende vormen van hulpverlening.
Zoals je in eerdere blogs hebt kunnen lezen, waren we vooral op zoek naar wat haar zou kunnen helpen.
Nu ik dit zo aan het typen ben, besef ik me dat het paard misschien reageerde op haar en dat het daarom steeds minder leuk werd voor haar.
Dat zou heel goed kunnen, toch?
Van paardrijles naar paardentherapie 🤎
Voordat ik verder schrijf over onze ervaringen met paardentherapie, wil ik eerst iets benoemen!
Ik heb contact gezocht met Kim de Coach met de vraag of ik haar in dit stukje van ons verhaal mocht meenemen.
Haar reactie was precies zoals zij zelf is: warm, lief, betrokken en ontzettend positief.
Als equine assisted coach begeleidt ze kinderen met behulp van paarden.
Dit stukje van ons verhaal verdient eigenlijk veel meer aandacht en ruimte dan ik hier kan geven.
Daarom heb ik er een aparte blog over gemaakt.
Klik op de button hieronder om verder te lezen, want het is zo de moeite waard!
Reactie plaatsen
Reacties