Autisme, prepuberteit en de strijd om controle
De laatste weken voelt het soms alsof we een ander kind in huis hebben.
Niet omdat onze dochter veranderd is, maar omdat alles intenser lijkt te worden… man man man!
Discussies ontstaan sneller…
Grenzen worden vaker opgezocht en afspraken die voorheen redelijk soepel gingen, lijken nu een dagelijkse strijd.
Ik zeg rechts, zij gaat links! Ik zeg zwart, zij wit!
Soms is het alsof alles wat gevraagd zo een discussie
Wil je je schoenen aantrekken?
Heb je je tanden gepoetst? Ga zo maar door…
Minuten later stel ik dezelfde vraag opnieuw.. nog een keer en nog een keer.
Vermoeiend voor haar maar zeker ook vermoeiend voor ons.
Groep 7, groep 8 en de prepuberteit
Onze dochter is tien jaar en zit in een leeftijd waarop er veel verandert.
De overgang naar de prepuberteit brengt bij veel kinderen meer emoties, meer behoefte aan zelfstandigheid en meer discussies met zich mee.c
Bij kinderen met autisme kunnen deze veranderingen soms nog heftiger binnenkomen.
Haar wereld wordt ingewikkelder lijkt wel!
Sociale verwachtingen nemen toe en vriendschappen veranderen.
School vraagt meer zelfstandigheid en tegelijkertijd blijft de behoefte aan voorspelbaarheid en duidelijkheid bestaan.
Dat botst soms zo erg!!
Gedrag dat erger lijkt te worden
De afgelopen weken zagen we gedrag dat we niet eerder zo sterk zagen.
Ze viel uit tegen de juf.
Ze viel uit over de begeleiding/coach.
Er ontstond strijd over kleine dingen en opdrachten werden uitgesteld.
Afspraken werden ter discussie gesteld.. om moe van te worden!
Soms vraag ik me af of dit gewoon de prepuberteit is, autisme of een combinatie van alles tegelijk.
Controle willen houden
Wat mij opvalt is de enorme behoefte aan controle, dit had ze altijd al graag.
De controle over alles willen houden maar afgelopen tijd lijkt dit erger te worden.
Niet omdat ze vervelend wil zijn en ook zeker niet omdat ze expres tegenwerkt.
Controle geeft veiligheid, daar weet ik zelf ook wel wat van… welke moeder niet hè!?
Als de wereld ingewikkeld voelt, geeft het zelf bepalen van dingen rust.
Zelf kiezen of zelf beslissen maar vooral zelf het eigen tempo bepalen.
Als iemand (die vervelende moeder of vader bijvoorbeeld) die controle probeert over te nemen, ontstaat er spanning.
Soms lijkt het alsof het niet eens meer gaat over de taak zelf, maar over wie de “baas” is.
PDA: een onbekend stukje van autisme
Tijdens onze eindeloze wie heeft het laatste woord momentjes kwam ik informatie tegen over PDA (Pathological Demand Avoidance).
Een profiel binnen het autismespectrum waar nog relatief weinig bekendheid over is.
Kinderen met PDA kunnen extreem gevoelig reageren op verwachtingen, opdrachten of eisen van anderen.
Zelfs simpele opdrachten kunnen voelen als verlies van controle.
Daardoor ontstaat vaak uitstelgedrag, discussie, ontwijken of weerstand.
Niet uit onwil maar vanuit stress.
Of PDA bij onze dochter past?
Dat weet ik niet, misschien hoef ik dat op dit moment ook niet direct te weten.
Soms moet je stoppen met zoeken
Als ouder wil je begrijpen, dat wil ik ook!
Ik wil verklaringen vinden of dat een puzzeltje op ze plek valt.. of ik moet me nog beseffen dat een deel misschien wel vanuit ons als ouder komt.
Maar soms merk ik dat ik zo druk opzoek ben naar een antwoord dat ik ook vergeet te kijken naar wat er nu voor me staat..
De puberteit!
Een meisje van 10 met autisme, misschien een stukje PDA? Of van alles een beetje…
Voor nu laat ik het even los, niet omdat ik geen antwoorden wil!
Maar omdat mijn dochter ook gewoon een meisje is dat groeit, worstelt en haar eigen weg probeert te vinden in een wereld die best ingewikkeld is.
Dat is op dit moment wel genoeg.🤎
Herken jij dit ook?
Meer strijd, meer behoefte aan controle, meer discussies en eindeloos moeten herhalen? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen, zeker van ouders van kinderen in groep 7 of 8.
In een volgende blog vertel ik meer over groep 7/8 en het gesprek over het overslaan van groep 8.
Reactie plaatsen
Reacties