Vriendschappen die verwaterden.
Ondertussen waren wij al jarenlang bezig met het creëren van rust.
We maakten andere keuzes. Sociale contacten verwaterden en mensen verdwenen uit ons leven.
Niet uit onwil.
Maar omdat we merkten dat sommige dingen meer energie kostten dan ze opleverden.
Ik trok me ook steeds verder terug.
Er speelde veel in ons gezin en eerlijk? Ik had mijn handen meer dan vol aan wat er thuis allemaal gebeurde.
Na een tijd raakte ik zwanger.
En ergens veranderde er toen iets in mij.
Ik koos steeds vaker voor rust in plaats van drama… Ik koos voor mijn gezin & mezelf in plaats van verwachtingen van anderen.
Op ze Haags gezegd:
Zak lekker door de stront allemaal, ik heb wel wat anders aan me hoofd. Ik ben er helemaal klaar mee!
Want soms kom je op een punt waarop je beseft dat je energie niet onbeperkt is.
Dat je niet iedereen kunt blijven meenemen en dat niet elke vriendschap bedoeld is om een leven lang mee te gaan.
Sommige mensen ontgroei je, niet omdat iemand slecht is!
Je staat gewoon niet meer op hetzelfde punt in het leven.
De gesprekken veranderen en de prioriteiten veranderen, soms merk je gewoon dat het niet meer levelt.
Waar ik vroeger overal op in ging, mezelf continu aan het verdedigen en bewijzen was… koos ik nu steeds vaker voor mijn eigen rust.
Voor een rustig weekend thuis, voor mijn gezin, voor mezelf.
Achteraf gezien was dat misschien wel een van de belangrijkste keuzes die we samen maakten.
Niet iedereen tevreden houden, niet steeds mee te gaan in de negativiteit.
En vooral niet meer aan tafels te zitten waarvan je weet als je opstaat en weg bent, jij! het volgende gespreksonderwerp bent.
Ik was ook de ogen die zagen en de oren die hoorden wat er achter elkaars rug om werd gezegd.
Op een ander moment zaten dezelfde mensen weer lachend naast elkaar.
Dan dacht ik: Huh? Net werd er nog heel anders over elkaar gepraat.
Dat toneelstukje hoefde voor mij steeds minder.
Wij hadden wel wat belangrijkers te doen dan ons bezig te houden met dat gedoe.
We hebben bewust gekozen voor wat ons energie gaf en los te laten wat alleen maar energie kostte.
In die rust ontstond er langzaam weer ruimte om adem te halen.
Om onszelf terug te vinden.
Om verder te bouwen aan een leven dat beter bij ons paste.🤎
Reactie plaatsen
Reacties